او در مورد آنان ( اهل بيت ) مورد نافرمانى قرار گرفت ، و در كارشان جدا از آنان تك روى كردند و حقّ آنان را انكار كردند و از ميراث آنان جلوگيرى كردند ( ميراثشان را از آنان دريغ كردند ) و از روى نابكارى و حسادت و ستمگرى و دشمنى عليه آنان همدست شدند ، در نتيجه آنچه خداوند گرفتارى و عذاب دردناك را كه به آنان وعده فرموده بود - بر مخالفتكنندگان دستور او و سرپيچىكنندگان نسبت به اهل بيت او [ و آنان كه از آن گروه متابعت كردند و به رفتار آنان خشنود بودند ] - محقّق ساخت و نيز ابتلاى آنان را به كورى در شناخت راه راست پيش انداخت ، و همچنين گرفتارى به اختلاف در احكام و خواسته ها و پراكندگى نظرات و كوركورانه گام برداشتن در بيراهه را در دين براى آنان جلو انداخت و بر ايشان عذاب دردناك را براى روز رسيدگى در قيامت مهيّا ساخت .
و ما ديده‌ايم ( يعنى خوانده‌ايم ) كه خداى عزّ و جلّ در كتاب محكمش از آنچه كه گروهى از بندگانش را به وسيله آن كيفر داده ياد كرده است ، آنجا كه مىفرمايد « * ( فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَه ) * - الخ » « پس سرانجام با افكندن نفاقى در دلهايشان پيوسته تا روزى كه با او ملاقات كنند كيفرشان داد چون خلاف پيمان و وعده اى كه به خداى داده بودند عمل كردند ، و چون دروغ مىگفتند » [1] و خدا نفاقى را كه در دل آنان جايگزين ساخته بود كيفر خلف وعدهء آنان قرار داد و ايشان را منافقين خواند ، سپس در كتاب

[1] التوبة : 77 .

84