روشن فرما كه اين ريسمان چيست ؟ فرمود : آن عبارت از گفتهء خداوند است در اين آيه :
* ( إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ الله وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ ) * : [1] ( مگر به ريسمانى از خدا و ريسمانى از مردم ) امّا ريسمان خدا كتاب او ( قرآن ) است ، و ريسمانى از مردم منظور وصيّ من است ، پرسيدند اى رسول خدا وصىّ تو كيست ؟ پاسخ داد : كسى است كه خداى تعالى در بارهء او اين آيه را فرو فرستاده : * ( أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ الله ) * [2] ( كه كسى بگويد اى دريغ و افسوس بر آنچه در ( راه ) قرب خدا ( دستور خدا ) كوتاهى كردم ) آنان عرض كردند : اى رسول خدا مراد از اين قرب خدا چيست ؟ فرمود : همان است كه خداوند در باره اش مىفرمايد : * ( يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا ) * [3] ( روزى كه ستمكار دستهاى خود به دندان گزيده گويد اى كاش با پيامبر راهى را در پيش گرفته بودم « او همان وصيّ من است و پس از من راه رسيدن به من است . پس گفتند : اى رسول خدا بحقّ آنكه تو را براستى به پيامبرى برگزيده او را بما نشان بده كه ما به ديدار او مشتاق شديم ، پس آن حضرت فرمود : او همان كسى است كه خدا او را براى مؤمنين چهره شناس و با فراست نشانه اى قرار داده ، اگر شما مانند صاحبدل يا ناظر آگاهى كه گوش فرا مىدارد به او بنگريد خود خواهيد دانست همان گونه كه من پيامبر

[1] آل عمران : 112 .
[2] الزمر : 56 جنب اللَّه أوّل بأمير المؤمنين ( ع ) .
[3] الفرقان : 27 و العض كناية عن القيظ و التحسر .

59