داده و آن را پذيرفته است و « خداوند نسبت به كسى هيچ گونه ظلمى روا نمىدارد بلكه آنان خود در حقّ خويش ستم مىكنند » و آنانند كه با شيعه ، پيروان حقّ و دوستداران اهل راستى و درستى ، دشمنى و ستيز مىكنند و منكران روايات مؤمنان راستين و مورد اعتماد از خاندان رسول خدا صلَّى الله عليه و آله هستند و از روى جهل و تيره بختى آن را ردّ و مورد عيبجوئى قرار مىدهند ، و آنچه را دشمنان اهل بيت روايت مىكنند همان را مىگويند و بدان عمل مىنمايند ، خواسته هاى نفس و انديشه ها و نظراتشان را پيشوا و مقتداى خود قرار مىدهند نه آنچه را كه خداى تبارك و تعالى از روى علم برگزيده است آنجا كه مىفرمايد : « ما آنان را از روى آگاهى بر جهانيان اختيار كرديم » [1] و منصوب كرده و برگزيده و اختيار نموده و مورد پسند او است ، آن نگونبختانى كه آب تلخ و شور را بر آب پاك و گوارا ترجيح مىدهند ، زيرا نگهدارى دين خدا و مخفى داشتن علم برگزيدگان او از دسترس دشمنان كه آن را به استهزا مىگيرند شايسته تر است ( كه باب آن ) جلوتر باشد و فرمانبردارى از دستور آنان در اين مورد سزاوارتر است .
پس از آن باب شروع كرده‌ايم بذكر احاديث مربوط به ريسمان الهى كه ما را به چنگ زدن به آن و پراكنده نشدن از گرد آن امر فرموده برابر فرمايش خداى تعالى كه : « همگى به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده و چند دسته نشويد » [2] و آنچه در اين خصوص

[1] الدخان : 33 .
[2] آل عمران : 103 .

46