مردى از اصحاب حضرت صادق عليه السّلام كه او گويد : شنيدم آن حضرت مىفرمود : اين آيه در سورهء حديد كه مىفرمايد : « مانند كسانى نباشيد كه پيش از اين به آنان كتاب داده شد و روزگار طولانى بر آنان گذشت پس دلهايشان سخت شد و بسيارى از آنان از ايمان دست برداشته و خارج شدند » در بارهء مردم زمان غيبت نازل شده است ، سپس خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : « همانا خدا زمين را پس از مرگ آن زنده مىسازد ، بتحقيق ما نشانه ها را براى شما روشن كرديم ، باشد كه انديشه كنيد » حضرت فرمود : منظور از روزگار طولانى ، تنها روزگار غيبت است « و مقصود خداى عزّ و جلّ اين است كه : اى امّت محمّد يا اى گروه شيعه ! مانند آن كسانى نباشيد كه قبلا به آنان كتاب داده شد و روزگارى طولانى بر آنان گذشت . . . ، پس تأويل اين آيه بر مىگردد به مردم زمان غيبت و دوران آن ، نه مردم زمانهاى ديگر و براستى خداى تعالى شيعه را از ترديد در مورد حجّت خود يا از اينكه گمان كنند خدا زمين خود را حتّى به اندازهء يك چشم برهم زدن بدون حجّت مىگذارد نهى فرموده است . همچنان كه امير المؤمنين عليه السّلام در گفتار خود به كميل بن زياد مىفرمايد : « جز اين نباشد كه زمين از حجّت خداوند خواه به صورت آشكار و معلوم و خواه مبهم و پنهان خالى نمىماند ، تا حجّتهاى خدا و دلائل روشنگر او باطل نگردد ( پابرجا و جاودان بماند ) « و از اينكه در اين باره دچار دو دلى و ناباورى شوند و در اين حال روزگارى بر آنان سپرى شود و در نتيجه دلهايشان سخت شود ،

37