بر ايشان روايتى كرده نشده است . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « قدر و منزلت شيعيان ما را نزد ما از ميزان روايت كردنشان از ما و دريافتشان از احاديث ما بشناسيد » چون روايت حتما نياز به فهم دارد و « يك روايت كه مفهوم و پيام آن را در مىيابى از هزار خبر كه فقط آن را نقل مىكنى بهتر و ارزشمندتر است » .
و اكثر آنان كه به اين مذاهب گام نهاده‌اند داراى يكى از اين چند حالت بوده‌اند :
عدّه اى از آنان كسانى هستند كه بدون انديشيدن و دقّت لازم و از روى ناآگاهى وارد شده‌اند ، اينان به مجرّد برخورد با شبههء ناچيزى گمراه و سرگردان مىشوند ؛ پاره اى از آنان كسانى هستند كه نظرشان دست يافتن به امور دنيوى و مادّى بوده است ، پس همين كه گمراهان و دنياپرستان نظرش را به سوى دنيا جلب كنند ، منحرف گشته دنيا را بر دين مقدّم مىدارد ( دين را فداى دنيا مىكند ) با وجود آن به سخنان عوامفريبانه و بيهوده گول شياطين را خورده كه خداوند در كتابش آنها را با صفاتشان وصف كرده و فرموده است : « شياطين انس و جنّ به منظور فريب ، سخنان بيهوده را به يك ديگر مىرسانند » و آن كسى كه فريب خورده ، مانند كسى است كه سراب بهرهء او شده كه شخص تشنه از دور آن را آب مىپندارد و درخشش آن در حال تشنگى به تلألؤ آب مىماند و چون به نزديك آن برسد هيچ چيزى نصيب او نمىشود ، و فريب آن را در مىيابد ، همان گونه كه خداى عزّ و جلّ به آن اشاره فرموده است . بعضى از آنان به منظور

33