( باب - 12 ) ( آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان عليهم السّلام آن را وصف فرموده‌اند ) 1 - علىّ بن رئاب از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : هنگامى كه با امير المؤمنين عليه السّلام پس از كشته شدن عثمان ، بيعت به عمل آمد ، بر فراز منبر رفته خطبه اى ايراد فرمود كه آن را ( امام صادق عليه السّلام ) ذكر نموده است در آن خطبه مىفرمايد :
« مردم بدانيد كه گرفتارى شما ( دگربار ) به شكل خود در همان روزى كه خداوند پيامبر خويش را برانگيخت باز گرديد ، سوگند به كسى كه او را به حقّ برانگيخت حتما آشفته و درهم شويد و بدون شكّ غربال گرديد ( با فتنه ها كه به شما بر خورد مىكند نيكان از بدان جداسازى مىشوند ) تا آنكه پائين مرتبهء شما به بلند پايهء شما ، و بلند پايهء شما به پائين مرتبهء شما باز گردد ( زير و رو شويد ) و پيشى گيرند البتّه آن مسابقه گيران كه عقب ماندند ، و عقب مانند آن مسابقه كاران كه پيشى گرفتند . به خدا سوگند هيچ نشانه اى را پنهان نكرده‌ام و هيچ دروغى بر زبان نرانده‌ام ، و من را از اين مقام و چنين روز آگاه

288