است و نابودى كسى كه در خور هلاك است و نجات هر كس كه با پايدارى بر حقّ اهل نجات است و برطرف ساختن شكّ و ترديد ، و يقين آوردن بدان چه از امامان عليهم السّلام وارد شده كه ناگزير اين اندوه بايد پيش آيد و سپس به هنگام خواست خدا برطرف شود ، نه هنگامى كه مردم بخواهند و ميلشان ايجاب كند ، خداوند ما و شما را اى جماعت شيعهء با ايمان كه پيوسته دست به ريسمان خدا داريد و دستور او را گردن مىنهيد از آنان قرار دهد كه از گرفتارى غيبت نجات مىيابند كه در آن هر كس براى خود امامى برگزيد و به اختيار پروردگارش راضى نشد و خواستار شتاب در تدبير خداى سبحان گرديد و آنچنان كه مأمور بود ، صبر نكرد ، هلاك مىگردد ، خداوند ما و شما را پس از هدايت از گمراهى در امان بدارد كه او ولىّ توانا است .
اين پايان آن رواياتى است كه در مورد غيبت در اختيار من بود و اين مقدارى ناچيز از روايات فراوانى است كه مردم آن را روايت مىكنند و در نزدشان محفوظ است و خدا ولىّ توفيق است .

275