در بارهء ابراهيم بحث و گفتگو نمايد ، پس من خود سزاوارترين مردم به ابراهيم هستم ؛ اى مردم هر كس در بارهء موسى با من محاجّه نمايد ، پس من سزاوارترين مردم به موسى هستم ؛ اى مردم هر كس با من در بارهء عيسى بحث و گفتگو نمايد ، پس من سزاوارترين مردم به عيسى هستم ؛ اى مردم هر كس با من در بارهء محمد محاجّه نمايد ، پس من سزاوارترين مردم به محمّد صلَّى الله عليه و آله هستم ، اى مردم هر كس در بارهء كتاب خدا با من محاجّه نمايد ، پس من سزاوارترين مردم به كتاب خدا هستم . سپس به سوى مقام مىرود و نزديك آن ، دو ركعت نماز بجاى مىآورد و از خداوند وفاى به وعده اش را درخواست مىنمايد .
سپس امام باقر عليه السّلام فرمود : به خدا قسم او همان مضطرّ است كه خداوند در باره اش مىفرمايد : * ( أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاه ) * - تا آخر آيه « يا آن كس كه چون آن فرد مضطرّ او را بخواند پاسخ گويد و ناراحتى او را بردارد ؟ و شما را جانشينان روى زمين قرار دهد » [1] در بارهء او و براى او نازل شده است » . 31 - ابو الجارود گويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : « آنان و تو پيوسته اين چنين ( منتظر قيام ما خاندان ) هستيد تا اينكه خداوند براى اين امر ( امامت ) كسى را برانگيزد كه ندانند آفريده شده است يا نه » .

[1] النمل : 62 .

260