نخستين آن عبارت است از : « هان كه لعنت خداوند بر ستمگران » و دومين : « اى گروه مؤمنان گرفتارى هولناك فرا رسيد » و سومين دستى را آشكار پيشاپيش آفتاب مىبينند كه آواز مىدهد : « هان كه خداوند فلان را براى از بين بردن ستمگران برانگيخت » در آن هنگام فرج مؤمنان فرا مىرسد ، و خداوند سينه هاى دردمندشان را شفا مىبخشد ، و خشم دلهايشان را فرو مىنشاند » . 29 - داود بن كثير رقّىّ گويد : « به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم اين امر ( يعنى حكومت حقّ و الهى ) چندان بر ما به درازا كشيد كه دلتنگ شديم و از اندوه جانمان به لب رسيد ، فرمود : همانا اين امر در آخرين پايهء نااميدى ( مردم ) و سختترين مرتبهء دلتنگى و اندوه باشد كه ناگاه نداكننده اى از آسمان به نام قائم و پدرش آواز سر مىدهد ، عرض كردم : فدايت شوم نام او چيست ؟ آن حضرت فرمود : اسم او اسم يك پيامبر و نام پدرش نام جانشينى است » . 30 - اسماعيل بن جابر از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود :

258