مردم نابكار است ( يا اين خشم تنها متوجّه بدكاران است ) » . ( يا اين غيبت پيش نمىآمد مگر از سوى مردمان بد ) .
اين ، ستايش امام صادق عليه السّلام از اولياء ( طرفداران ) او در زمان غيبت است ، بنا به فرمايش او كه مىفرمايد : بيشترين خشنودى خدا از ايشان آنگاه است كه حجّت خدا را نيابند و او روى از ايشان در پوشد و با وجود اين آنان بدانند كه حجّت خدا باطل نمىشود ، و نيز توصيف او از ايشان كه آنان ترديد نمىكنند و اگر خداوند مىدانست كه ايشان دچار ترديد مىشوند به اندازهء يك چشم برهم زدن هم حجّت خود را غايب نمىساخت . خدا را سپاس كه ما را از اهل يقين كه ترديد و شكّ ندارند قرار داد ، و از منحرفين از جادهء روشن به سوى راههاى [ گرفتارى و ] گمراهى كه به هلاكت و كورى مىكشاند نساخت ، شكر او را و سپاسى كه حقّ او را بجاى آرد و مقتضى فزونى آن باشد . 3 - يزيد الكناسى گويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام مىفرمود : « صاحب اين امر را با يوسف شباهتى است ، او فرزند كنيزى سيه چرده است ، خداوند كار او را يك شبه برايش اصلاح مىكند » .

232