است - همچنان كه خداى تعالى فرموده : « يا گوش فرا دهد در حالى كه شاهد است » - اين اشاره را عميقا بنگرد ، همين اشاره او را از بيان صريح كفايت مىكند و ديگر لازم نيست صريحا گفته شود . از خداوند رحيم خواستاريم كه به رحمت خود توفيق دست يافتن به حقيقت را ( به ما ) عطا فرمايد . 6 - امّ هانى گويد : « به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : معنى اين فرمايش خداى عزّ و جلّ چيست كه مىفرمايد : « فلا اقسم بالخنّس « [1] : ( پس قسم همى خورم به چيزهايى كه پيدائى و ظهور خود را به تأخير مىاندازند ) آن حضرت فرمود : اى امّ هانى مقصود امامى است كه خود را از مردم كنار مىكشد تا آگاهى مردم نسبت به او قطع گردد ، در سال 260 ، سپس همچون ستارهء فروزان در شب ظلمانى نمايان مىشود ؛ اگر آن زمان را دريابى چشمت روشن شود » .
همين خبر از طريق ديگرى نيز از امّ هانى نقل شده جز اينكه امام در آن مىگويد :
« همچون اخترى كه در شب تاريك مىدرخشد آشكار مىشود و اگر زمان او را دريابى چشمت روشن شود » .

[1] التّكوير : 15 .

210