2 - مفضّل بن عمر گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « يك خبر كه آن را درك مىكنى بهتر است از ده خبر كه صرفا آن را روايت مىكنى ، همانا هر حقّى داراى حقيقتى است و هر كار درستى را نورى است ، سپس فرمود : و به خدا سوگند ، كسى از شيعيان خود را فقيه نمىشماريم تا اينكه به رمز سخنى به او گفته شود و او آن رمز را دريابد ، همانا امير المؤمنين عليه السّلام بر منبر كوفه فرمود : « به راستى كه فتنه هايى ظلمانى و كدر و تاريك پشت سر داريد كه جز نومه ( كسى كه عنوانى در مردم ندارد و به كلَّى قدرش مجهول و ناشناخته است ) كسى از آن نجات نمىيابد ، به آن حضرت عرض شد : اى امير مؤمنان نومه چيست ؟ فرمود : آن كسى است كه مردم را مىشناسد ولى مردم او را نمىشناسند ، و بدانيد كه زمين از حجّت خداى عزّ و جلّ خالى نمىماند ولى خداى عزيز بزودى ديدهء خلقش را از او نابينا مىسازد به خاطر ظلم و جورشان و زياده روى آنان نسبت به خودشان ، و اگر زمين يك ساعت از حجّت خدا خالى بماند اهل خود را فرو مىبرد ، لكن آن حجّت مردم را مىشناسد و آنان او را نمىشناسند ، چنان كه يوسف مردم را ( برادرانش را ) مىشناخت و آنها او را نمىشناختند . سپس آن حضرت اين آيه را

198