بر او باد راجع به قول خداى عزّ و جلّ سؤال كردم كه مىفرمايد : * ( إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ) * - الآية : « جز اين نيست كه پروردگار من گناهان و زشتيها آنچه را از آن آشكارا در برون است و آنچه را كه پنهان در درون است حرام فرموده است » [2] گويد : آن حضرت فرمود :
همانا قرآن داراى ( دو معنى ) ظاهرى و باطنى است پس همهء آنچه خدا در قرآن حرام فرموده ، حرام است بنا به ظاهرش ، همچنان كه در ظاهر نيز چنين است ، و معنى باطنى آن پيشوايان جور است ، و همهء آن چه خداى تعالى در قرآن حلال فرموده پس حلال است بنا به همان ظاهر ، و معنى باطنى آن ، عبارت از امامان بر حقّ است » . 12 - جابر گويد : از امام باقر عليه السّلام در مورد اين فرمايش خداى عزّ و جلّ * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ الله أَنْداداً ) * . . . : « از مردم كسانى هستند كه غير از خدا انبازانى مىگيرند و آنان را همچون خدا دوست مىدارند « [1] سؤال كردم ، فرمود : به خدا قسم آنان دوستان ( طرفداران ) فلانى و فلانى هستند كه آنان را امامان خود قرار دادند ، نه آن امامى را كه خدا او را امام بر مردم قرار داده است . به همين جهت فرمود : « اگر ببينى كسانى را كه ستم كردند هنگامى كه عذاب را مىبينند متوجّه مىشوند كه همهء قدرت به دست خدا است و خداوند عذابش سخت است آن هنگام كه پيروىشدگان از پيروان بيزارى مىجويند و عذاب را مىبينند و رشتهء اسباب آنان گسيخته مىشود و پيروان مىگويند اى كاش ما

[2] الاعراف : 33 .
[1] البقرة : 165 .

181