رحمت خداى تعالى الفضل الحسين بن على بن يحيى بن محمّد بن محمّد بن احمد بن جعفر بن الحسن بن على بن الحسين بن علىّ بن الحسن « سپس استاد زنجانى افزوده‌اند :
احتمال دارد كه حسين اخير حسن ، و حسن اخير حسين بوده باشد و شايد بعد از آن كلمه « عمر باشد - تا آخر .
و نيز در حاشيه صفحه آخر آن آنچه را كه ما در پايان كتاب آورده‌ايم نوشته‌اند .
3 - نسخه دستنويس ديگرى به شماره 2671 كه آن نيز متعلَّق به كتابخانه ملك است . از ابتدا و ميانه و انتهاى اين نسخه صفحاتى افتاده است با وجود اين بسيار گرانبها و عتيقه به حساب مىآيد نويسندهء آن و تاريخ تحريرش به دليل افتادگى معلوم نيست اين نسخه داراى 312 صفحه 15 سطرى و طول و عرض 5 / 8 ، 14 سانتيمتر بوده و خطَّ آن حاكى از اين است كه نويسنده اش قبل از قرن دهم هجرى يا در همان حدود مىزيسته است .
4 - علاوه بر آنچه گذشت در پاره اى موارد به نسخه استاد مشكاة كه در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران تحت شماره 578 موجود است مراجعه و بابهائى از كتاب را با آن مقابله نموده‌ام ، نسخه مذكور داراى 57 صفحه 32 سطرى و اندازه آن 10 ، 25 سانتيمتر است و نسخه اى گرانبها و داراى حواشى بوده و مندرجات آن نشان مىدهد كه به نسخه هاى ديگرى مراجعه داشته است و بر پشت آن خط عالم جليل حاج ميرزا حسين نورى رحمة الله عليه مشاهده مىشود كه كتاب و مؤلف آن را معرّفي مىنمايد و آن را در سال 1289 هجرى براى خود نسخه بردارى نموده است . صورت فتوگرافى نسخه هاى ياد شده در صفحات آتى از نظر خوانندگان خواهد گذشت .
خادم العلم و الدّين علىّ اكبر غفاريّ

18