( باب - 7 ) ( آنچه روايت شده در مورد كسى كه نسبت به يكى از امامان شكّ كند يا شبى را به روز آورد و امام خود را نشناسد ، يا دين خدا را پذيرفته باشد بدون امامى كه از جانب اوست ) 1 - يحيى بن عبد الله گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : « اى يحيى بن عبد الله هر كه شبى را سپرى كند كه در آن شب امام خود را نشناسد ( نداند امامش كيست ) به مرگى چون زمان جاهليّت از دنيا رفته است » . 2 - محمّد بن مسلم ثقفى گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمايد : « [ هر ] كسى كه

175