از بزرگترين كتابهاى متون كه اهل علم آن را از ناقلان حديث اهل بيت عليهم السّلام روايت كرده‌اند و قديمىترين آنها است زيرا همهء آنچه اين متن حاوى آن است منحصرا از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام و مقداد و سلمان فارسىّ و أبو ذرّ و معاصرينشان كه در اين خطَّ بوده‌اند يعنى از كسانى كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام را ديده و از آن دو حديث شنيده‌اند ، نقل شده است ، و آن كتاب از اصولى است كه شيعه به آن مراجعه مىكند [ كتب مرجع ] و بر آن تكيه و اعتماد مىنمايد و ما پاره اى از آنچه كتاب شامل آن است و غير آن را از بيان چگونگى امامان دوازده گانه به وسيلهء رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و راهنمائيش به آنها و خاطر نشان ساختن و ياد كردن مكرّر او از تعداد آنان و گفتهء آن حضرت كه فرمود : « همانا امامان از فرزندان حسين نه نفرند كه نهمين آنها قائمشان و ظاهر ايشان و باطن ايشان و بترينشان است » در اين كتاب آورده‌ايم كه آن احاديث هر عذر و بهانه اى را قطع و هر شبهه اى را برطرف مىسازد و ادّعاى هر باطلگو و مزخرفات هر بدعت گذار و گمراهى هر فريبكار را ردّ مىكند و دليل روشنى است بر درستى امر اين عدّه از امامان كه براى هيچ يك از آنان كه ادّعاهاى نادرست و ناحقّ مىكنند - كسانى كه خود را به شيعه مىبندند [ بيگانگان ] و شيعه از آنان به دور است - چنين دليلى فراهم نمىآيد كه بر درستى دعواها و نظرات خود مانند آن را بياورند

147