داود در آن نوشته شده بود ، سپس ( به علىّ عليه السّلام ) گفت : دست خود را دراز كن ( پيش آر ) من شهادت مىدهم كه هيچ معبودى جز خداوند نيست و محمّد پيامبر اوست و همان كسى است كه موسى عليه السّلام ( آمدن ) او را بشارت داده و نيز گواهى مىدهم كه تو عالم اين امّت و وصىّ رسول خدا هستى ، راوى گويد : پس از آن امير المؤمنين عليه السّلام احكام دين را به او آموخت » .
اكنون شما اى جماعت شيعه - خدايتان مورد رحمت قرار دهد - نيك بينديشيد بدان چه كتاب خداى عزّ و جلّ گفته و آنچه از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و از امير المؤمنين و از امامان عليهم السّلام يكى از پس ديگرى در مورد امامان دوازده گانه و برترى آنان و شمارهء آنان از طريق رجال شيعه نقل شده كه همه مورد اعتماد ائمّه بوده‌اند ، و به پيوستگى آن ( به معصومين ) كه به نحو تواتر به ما رسيده بنگريد ، كه انديشيدن عميق به آن ( اخبار ) دلها را از ابتلاء به نابينائى ، روشنائى مىبخشد و شكّ و دودلى را دور مىسازد و ترديد و ناباورى را برطرف مىكند از كسى كه خداى تعالى براى او نكوئى خواسته و او را به پيمودن راه حقّ موفّق ساخته ، و خود نيز راهى براى ورود ابليس به وسيلهء گوش كردن به مزخرفات بيهوده گويان و ياوه سرايان و فتنهء فريب خوردگان بر قلب خويشتن قرار نداده است .
و در ميان تمامى كسانى كه از شيعه بار دانش به دوش دارند و آن را از پيشوايان خود عليهم السّلام نقل مىكنند ، اختلافى در اين نيست كه كتاب سليم بن قيس هلالى متنى است

146