حديث هفتم ترجمه :
پدرم رحمة الله عليه و محمّد بن الحسن و على بن الحسين جملگى از سعد ابن عبد الله بن ابى خلف ، از حسن بن على بن عبد الله بن مغيره ، از حسين بن سيف بن عميره ، از محمّد بن اسلم الجبلَّى ، از محمّد بن سليمان ، وى مىگويد :
از حضرت ابا جعفر عليه السّلام راجع به مردى كه حجّة الاسلام بجا مىآورد پرسيدم :
وى براى انجام حج تمتّع داخل مكَّه شد و خداوند بر انجام حج و عمره كمكش كرد ، سپس به مدينه رفت و بر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم سلام داد و آن جناب را زيارت كرد پس از آن به زيارت شما آمد در حالى كه به حق شما عارف بوده و مىداند كه شما حجت خدا بر خلائق هستيد .
و توجّه دارد كه شما همان بابى هستيد كه شخص براى توجّه الى الله بايد از آن باب وارد شود و به شما سلام داده و زيارتتان مىكند ، سپس به زيارت حضرت ابا عبد الله الحسين سلام الله عليه رفته و به آن حضرت سلام مىدهد آن گاه به بغداد رفته و بر حضرت ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام سلام مىدهد و بعد به شهر خودش مراجعت مىكند ، و پس از رسيدن موسم حج خداوند متعال حج را روزى او مىكند حال بفرمائيد كداميك از اين دو افضل و برتر هستند ؟
حجة الاسلامى كه بجا آورد و برگشت و دوباره حجّ روزى او شده يا به خراسان رود و پدر بزرگوارتان حضرت على بن موسى عليه السّلام را سلام داده و زيارت كند ؟
حضرت در جواب فرمودند :

923