دنباله زيارت نامه حضرت ابا عبد الله الحسين عليه السّلام ترجمه :
سپس سى و پنج مرتبه تكبير گفته و پس از آن دو دستت را بلند كرده و بگو :
اى پروردگارم ، از سرزمين خود بسوى تو قصد نمودم ، و به سوى پسر پيغمبرت شهرها را پيمودم به اميد اينكه گناهانم را بيامرزى ، پس اى ولىّ خدا تكيه گاه و شفيع من بوده ، و نسبت به من مهربان و در روزى كه نزد حق تعالى شفاعت كسى غير از پسنديدگان در دربارش پذيرفته نمىشود همان روزى كه خود در قرآن به آن اشاره كرده و فرمود : يوم لا تنفع شفاعة الشّافعين ، و همان روز كه اهل ضلال و گمراهى مىگويند : * ( فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَلا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ) * ، نجاتگاه و شفاعتكننده من باش ، پس در اين روز در مقابل پروردگارم براى من نجات دهنده باش چه آنكه وقتى گوشتهاى بدنم بلرزند و گوشم گرفته شود و بواسطه اعمال زشت كه از من صادر شده سرافكنده باشم و جرم و گناه خود را بسيار بزرگ ببينم و در آن حال همچون روزى كه مادر مرا زائيده لخت و برهنه باشم و پروردگارم من را طرف سؤال و عتاب قرار دهد تو در آن وقت شافع و نجات دهنده من باش ، من تو را براى روز احتياج و هنگام تهى دستى و نيازم براى خود ذخيره كرده‌ام .

731