است كردار من ، اى آقاى من به خاطر رخسارم بر به روى افتادنم ، و بر لغزش قدمم ، و بر ماليدن صورتم را بر خاك و بر پيشانيم بر آنچه از من صادر شده ، رحم فرما ، و از گناهم درگذر ، و بر فرياد و اشكهاى گردان در چشمم ترحم نما ، و عذر من را بپذير ، و در مقابل جهل و نادانى من به حلم و بردبارى خود برگرد ، و در قبال خطاء و اشتباهاتم به احسانت عمل نما ، و به عفو و بخششت با من رفتار كن ، پروردگارا از سنگ دلى و ضعف كردارم به تو شكايت مىكنم پس در مقابل سؤال و درخواستم عطاء نما ، من به گناهم اقرار دارم ، به خطاء خويش معترفم ، اين دست من و پيشانى من است كه در اختيار تو گذارده تا از من قصاص نمائى ، پس توبه من را بپذير و حزن و اندوهم را بر طرف كن ، اى آقاى من به خشوع و خضوع و جداشدنم از غير و وصلشدنم به تو ترحّم نما ، اى اسف و افسوس بر آنچه از من صادر شده و در تربت قبر پسر پيغمبرت در مقابل تو خود را غلطانده و به خاك آلوده نموده‌ام ، تو اميد و پشت و پناه و تكيه گاه من مىباشى ، نيست خدائى غير از تو .

730