ج : فرشتگانى كه با حضرت موسى عليه السّلام بودند زمانى كه دريا را براى بنى اسرائيل شكافت .
د : فرشتگانى كه با حضرت عيسى عليه السّلام بودند وقتى كه حقتعالى او را از زمين به آسمان برد .
ه : چهار هزار فرشته مسوّمين ( نشانه گذارنده ) و هزار فرشته مردفين ( بعضى تابع برخى ديگر مىباشند ) .
و : سيصد و سيزده فرشته كه در جنگ بدر حاضر گشتند .
ز : چهار هزار فرشته كه از آسمان به قصد قتال در ركاب همايون حضرت امام حسين عليه السّلام از آسمان نازل شده پس به آنها اذن قتال داده نشد پس كنار قبر آن حضرت با هيئتى ژوليده و حالى حزين و غمگين باقى مانده و از آن روز تا قيامت براى حضرت گريان مىباشند ، رئيس ايشان فرشته اى است كه به آن منصور گفته مىشود ، زائرى نيست كه به زيارت آن حضرت رود مگر آنكه اين فرشتگان به استقبالش رفته و آن جناب را وداع نمىكند مگر آنكه آنها به مشايعتش رفته و بيمار نشده مگر آنكه ايشان عيادتش مىنمايند و ميّتى از دنيا نرفته مگر آنكه بر جنازه اش نماز خوانده و پس از مرگش براى او طلب آمرزش مىكنند و تمام اين فرشتگان در زمين منتظر قيام قائم عليه السّلام بوده كه در وقتش خروج فرمايد صلوات الله عليه .

392