ابى عبد الله عليه السّلام نقل كردهاند كه آن حضرت فرمودند : حضرت على بن الحسين صلوات الله عليهما مدت بيست يا چهل سال بر پدرشان گريستند و طعام و غذائى نبود كه در مقابل حضرت بگذارند مگر آنكه حضرتش بياد امام حسين عليه السّلام گريه مىكردند تا جايى كه غلام حضرت محضر مباركش عرض نمود : فدايت شوم اى پسر رسول خدا مىترسم كه شما هلاك شويد . حضرت فرمودند : * ( قالَ إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى الله وَأَعْلَمُ مِنَ الله ما لا تَعْلَمُونَ ) * . تنها درد دل و غم خود را با خدا گويم و از لطف و كرم بىاندازه او چيزى دانم كه شما نمىدانيد . سپس فرمودند : هيچ گاه محل كشته شدن فرزندان فاطمه عليها السّلام را بياد نمىآورم مگر آنكه حزن و غصه حلقوم من را مىفشارد .