157 . اظهار كينه هنگام تشييع امام مجتبى ( عليه السلام ) ( 1 ) 158 . نامگذارى غلامش به عبدالرحمن به جهت محبت ابن ملجم ( 2 ) 159 . او خودش مردم را به كشتن عثمان تحريك مىكرد ، ولى پس از بيعت مردم با اميرمؤمنان ( عليه السلام ) - به جهت كينه اى كه با حضرت داشت - گفت : عثمان مظلوم كشته شده و من به خونخواهى او قيام مىكنم . ( 3 ) 160 . هنگامى كه او به حوأب رسيد و سگان بر او پارس كردند ، كلام پيامبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) را به ياد آورد كه او را نهى فرمود از جنگ با اميرمؤمنان ( عليه السلام ) ، ولى باز بر مخالفت خويش اصرار ورزيد . ( 4 ) 161 . او دستور داد به كشتن صحابى پيامبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) عثمان بن حنيف - كه از طرف اميرمؤمنان ( عليه السلام ) حاكم بصره بود - ، و پس از وساطت ديگران از كشتن او صرف نظر كرد ولى به دستور او موهاى سر و صورت و ابروى او را كندند ، ( 5 ) و دستور داد او را حبس كنند . ( 6 ) 162 . در خانه پيامبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) تصرف بى جا كرد و ابو بكر و عمر را در آنجا به خاك سپرد . ( 7 )