خطاها ، لغزشها و . . . 114 . با اينكه خودش - مانند بقيه اشاعره - در عصمت انبيا ( عليهم السلام ) خدشه كرده اينجا معتزله را به آن مذمّت كرده ! دهلوى گويد : معتزله . . . هيچ پيغمبرى را از ابتداى حضرت آدم تا حضرت پيغمبر ما صلى الله عليه [ وآله ] و سلم نگذاشتهاند كه صغائر و كبائر به جناب ايشان نسبت نكردهاند ، و همه را به آيات و احاديث به اثبات رسانيدهاند . ( 1 ) مؤلف ( رحمه الله ) مىفرمايد : تخصيص معتزله به انكار عصمت انبيا ( عليهم السلام ) بىوجه است ; بلكه اشاعره هم تجويز كبيره نمودهاند . ( 2 ) و خود دهلوى هم در باب دوم گفته : آيات و احاديث بى شمار ناطق و مصرح اند به صدور زلاّت از انبيا . . . اگر در عصمت ايشان غلو نمودهايد ، و صدور گناه مطلق از ايشان [ را ] جايز نگوييم ، در تأويل و توجيه اين نصوص غير از كلمات بارده سمجه به دست ما نخواهد آمد . ( 3 ) 115 . خوارج و نواصب را به تنقيص حضرت امير ( عليه السلام ) ملامت نموده با آنكه خودش به آن مبتلا است ! دهلوى گويد : خوارج و نواصب در جناب حضرت امير ( عليه السلام ) و اهل بيت كرام ( عليهم السلام ) همين روش را پيش گرفتهاند . ( 4 )