نام کتاب : تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) نویسنده : سيد محمد باقر شفتي جلد : 1 صفحه : 491
أذان نمايد تا نماز امام جامع فضيلت أذان و اقامه بوده باشد . مبحث چهاردهم در بيان مواردى است كه أذان و اقامه هر دو يا اذان تنها مستحب است اول : صلوات يوميه است ، چنانچه مذكور شد ، خواه أدا بوده باشد يا قضا به تفصيلى كه سابقا مذكور شد . دوم : نماز جمعه است . سوم : أذان است در گوش راست طفل بعد از تولد آن ، و اقامه است در گوش چپ او ، در حديث مذكور است استحباب أذان و اقامه در اين مقام قبل از بريدن ناف طفل است [1] . و مراد از أذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ آن است كه در نزديك گوش طفل أذان و اقامه بگويد ، و متصدى اين أذان و اقامه كسى شود كه ولد به جهت او است ، مثل پدر و مادر و جد اگر چه جد امى بوده باشد ، چنانچه از جناب فخر العالمين و سيد المرسلين عليه و على آله آلاف السلام من رب العالمين نسبت به زينت أرض و سماء جناب امام حسن مجتبى و شافع و شفيع روز جزاء جناب سيد الشهداء صادر شده . چهارم : أذان و اقامه است به جهت دفع تب ، در كتاب مكارم الاخلاق و كتاب طب الائمه از كاشف أسرار و دقايق جناب امام جعفر صادق عليه و على آبائه و أولاده التحية من الوهاب الخالق مأثور است ، بعد از آن كه بعضى از شيعيان هادى أهل طغيان به عرض آن سرور أهل زمان شكايت از شدت تب را رسانيدند ، آن جناب فرمودند : دكمهء پيراهن خود را واكن و سر خود را داخل يخه خود كن أذان