نام کتاب : تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) نویسنده : سيد محمد باقر شفتي جلد : 1 صفحه : 299
صلاة به نماز ميت و غيره . نهم : آن است كه متحير در قبله جايز است اقتدا نمايد به متحير ، و همچنين جايز است اقتداى متحير به غير متحير ، و اما اقتداى غير متحير به متحير در سمتى كه غير متحير معتقد اين است كه سمت قبله نيست بىاشكال جايز نيست ، و اما در سمتى كه معتقد اين است كه سمت قبله است حكم به جواز اقتدا مشكل [1] است . بدان كه در اين مقام چند مبحث است : مبحث اول ( وجوب رعايت استقبال است در جميع احوال نماز ) پس هر گاه التفات از قبله نمايد در اثناى نماز ، اين بر دو قسم مىشود عمدا يا سهوا ، و على التقديرين يا به همهء بدن است يا به روى تنها . و بر جميع تقادير يا به خلف قبله است يا بسوى يمين و يسار است يا ما بين يمين و يسار ، پس أقسام دوازده است ، شش قسم در عمد و شش قسم در سهو ، أما أقسام عمد : أول : آن است كه التفات نمايد به همهء بدن به خلف قبله . دوم : آن است كه التفات نمايد به وجه تنها به خلف قبله ، تشكيكى در بطلان نماز در اين دو قسم نيست ، پس استيناف نماز لازم است . سوم : آن است كه التفات نمايد به كل بدن به جانب يمين يا يسار ، در اين قسم نيز باطل مىشود و استيناف آن لازم است . چهارم : آن است كه التفات نمايد به كل بدن به ما بين يمين يا يسار ، در اين قسم نيز نماز باطل است ، خواه مشغول بوده باشد در حين انحراف به بعض أفعال نماز يا نه ، در هر دو صورت نماز باطل و استيناف آن لازم است .