باب نخست در پاداش پند دادن و خيرخواهى پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمود : مسلمان هديهاى به برادر مسلمانش نداده ، كه از موعظه و اندرزى كه بر هدايت او بيفزايد و يا او را از كارى زشت باز دارد بهتر باشد و بهترين هديهها موعظه است . [1] همان گونه كه خداوند به موسى عليه السّلام وحى فرستاد ، كه ( كار ) خير را بياموز و آن را به كسى كه نمىداند ، تعليم كن ، زيرا من قبر معلَّمان خير و شاگردان اين مكتب را ، روشن مىگردانم ، تا از جاى خود وحشت نداشته باشند . [2] در روايت آمده كه در حضور پيامبر خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم در بارهء ( فضيلت ) دو نفر سخن به ميان آمد ، كه يكى پس از نماز ، به آموزش مردم مشغول مىشود و ديگرى روزها را روزه مىگيرد و شبها به عبادت مىپردازد ؟ فرمود : برترى شخص اول همانند برترى من نسبت به ساير مردم است ،
[1] قال رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم : ما اهدى المسلم لاخيه هدية افضل من كلمة حكمة تزيده هدى او ترده عن ردى و نعم العطية و نعم الهدية الموعظة [2] اوحى اللَّه تعالى الى موسى : تعلَّم الخير و علَّمه من لا يعلمه فانّى منوّر لمعلَّمى الخير و متعلَّميه قبورهم حتّى لا يستوحشوا