: اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! به سوى خدا باز گرديد و توبهء دائمى كنيد * ( أَفَلا يَتُوبُونَ إِلَى الله وَيَسْتَغْفِرُونَه وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) * [1] : آيا نبايد بندگان به سوى خدا بازگردند ؟ و از او آمرزش بخواهند و حال اينكه خدا بخشنده و مهربان است . قيامت و نامهاى آن آنگاه خداى بزرگ حالات و رويدادها و خطرات قيامت را براى مردم بر شمرده و بلاها و ناملايمات و سختى را بر ايشان نام برده ، تا آنان را بر حذر داشته و به تهيهء زاد و توشه براى آن روز بزرگ ترغيب گردند ، لذا نامهاى تهديدآميزى برايش برگزيده . مانند : واقعه ( حادثه ) ، راجفه ( لرزش ) ، طامّه ( فراگير ) ، صاخّه ( درد و ناله ) حاقّه ( احقاق حق ) ، ساعه ( ساعت ) يوم النشور ( آمدن مردم ) يوم الحسره ( روز اندوه ) ، يوم النّدامه ( روز پشيمانى ) ، يوم المسألة ( روز پرسش ) ، يوم النّدم ( روز پشيمانى ) ، يوم الفصل ( روز جدايى حق از باطل ) ، يوم الحقّ ( روز حقّ ) ، يوم الحساب ( روز حساب ) ، يوم المحاسبه ( روز بازپرسى ) ، يوم التّلاق ( روز ديدن اعمال ) . و : * ( يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَلا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى الله بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ) * [2] : و روزى كه مال و فرزندان سودى نمىرسانند ، مگر كسى با دلى سليم به محضر دادرسى و دادگاه پروردگار آمده باشد [3] * ( وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ الله وَكُلٌّ أَتَوْه داخِرِينَ وَتَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَهِيَ ) *