و به خصوص زيارت عاشوراء آيينه روحش را شفافيت ديگرى بخشيده ، و ديده درون و برونش در بيدارى و خواب ناظر اعتاب نورانى و عوالم روحانى گرديد ، و آن مهربان مادرى كه با تربيت تمام فرزندان خويش و تقديم به حوزه هاى علميه مقدسه قم ، نجف ، اصفهان دين خود را به اسلام و روحانيت ادا نمود . و سرانجام صبحگاهان يكشنبه [1] وقى كه منادى حق فرياد به شتاب بسوى رستگارى ( حي على الفلاح ) را سر ميداد ، نداى " دع نفسك " و " ارجعي الى ربك راضية مرضية وادخلي في عبادي وادخلي جنتي " را لبيك گفت ، و به هنگام اذان ظهر غسل تشرف به حريم قدس همراه با خواندن زيارت عاشوراء و ذكر " يا زهراء " به او داده شد . و با غروب آفتاب ، پيكر مطهرش در ميان بدرقه ديدگان اشك آلود و گريان نقاب تراب دركشيد [2] . و مثال برزخيش بحاير حسيني راه يافت سرزمينى كه هرگاه ياد از او مىكرد با چشم گريان و اشك ريزان طائر روحش بسوى آن حرم أمن پر مىزد - روحش شاد و آرامگاهش منور .
[1] روزى كه تعلق دارد به حضرت مولاى متقيان على مرتضى وفاطمة زهراء سلام الله عليهما . [2] 13 ربيع الاول 1407 مصادف با ابان ماه - 1365 و مرقد پاكش در ميان حرم عالمى بزرگوار و شهيد امام زاده جعفر نواده امام موسى كاظم عليه السلام و امام زاده مرتضى نواده حضرت امام زين العابدين عليه السلام مقابل حرم امام زاده اسماعيل فرزند حضرت مجتبى عليه السلام در اصفهان خيابان هاتف قرار گرفت .