باب چهارم در ذكر آمدن عرب آل ملك بن عامر الاشعرى بقم و آبه و متوطن شدن بدين هر دو شهر و ذكر سبب انتقال ايشان از كوفه بقم و آبه بر اختلاف روايات و ذكر سبب كشتن حجاج بن يوسف محمد بن سايب بن ملك اشعرى را و اين باب مشتملست بر دو فصل و من در اول اين كتاب ياد كردم كه پيشتر از تصنيف اين كتاب عزم كرده بودم كه اخبار جملهء عرب كه بقم بوده‌اند در زمان جاهليت و اسلام در كتابى مفرد ياد كنم و چون من در تصنيف اين كتاب شروع كردم اولى و بهتر آن ديدم كه اخبار ايشان ايضا درين كتاب جمع كنم زيرا كه عرب بقم مالك و حاكم شدند و ايشان قم را كوره گردانيدند بانفراد و مال او از اصفهان جدا كردند و در قم چندين احوال و اوضاع در سرّا و ضرّا بر سر ايشان آمد و از حالى با حالى رفتند پس من اقتصار كردم بر آنك آن كتاب را ايضا با اين كتاب ضم كنم و همه را يك كتاب گردانم تا در اين دو كتاب عرب و اخبار ايشان مكرر نشود و من پيشتر از شروع كردن در اخبار ايشان مقدّمهء ياد ميكنم در اول اين باب كه تا عبرتى باشد مرد عاقل را و آن مقدّمه آنست كه عرب دويست و هشتاد سال بقم ببودند و قم را كوره گردانيدند مدّت صد و هشتاد سال پس تقدير آسمانى ايشان را سعادت و يارى داد و بخت و دولت با ايشان موافقت كرد و نيكبختى و سعادت دو جهانى ايشان را روزى شد و دعوت رسول خداى صلَّى الله عليه و آله و سلم دريافتند اول جدّ ايشان ملك بن عامر و پس فرزند و اعقاب او و عدد ايشان بسيار و زياده گشت و تولد و تناسل كردند تا غايت كه عدد فرزندان و اعقاب يكى ازيشان بقم در اين مدت چنانچ نامهاى ايشان در كتاب انساب ايشان مثبت است زياده بر شش هزار رسيد جز از آنها كه نام ايشان از نوشتن افتاده است بسبب غيبت و انتقال و رحلت كردن و غير آن و عدد فرزندان از صلب سه كس صد و بيست نفر بوده است و آن سه كس عبد الله بن سعد است و او را چهل و دو فرزند بوده است و حمزة بن اليسع و او را چهل و دو فرزند بوده است و عامر بن عمران

240