رسيد بعضى از رؤساى خراسان با او مواصلت و محبت ورزيدند و ابو القاسم بطوس وطن گرفت و كار و بار او بنظام شد و دو پسر و يك دختر آورد و ابو الحسن موسى بن احمد تنها بقم بماند و به كار و بار برادرش ابى محمد و خواهرانش قيام نمود و ضيعتهايى كه از پدرش باز مانده بود بدست آورد و آنچ برهن بودند از رهن بيرون آورد و قواعد و سيرت او مجموع نيكو و پسنديده بوده‌اند و با مردم شهر قم معيشت و زندگانى بوجه احسن كردى و حقوق ايشان رعايت نمودى تا بغايت كه گوئيا يكى از ايشانست پس اهل قم بصحبت او ميل كردند و او رئيس و سرور ايشان شد و مؤيد الدوله و امير فخر الدوله قدر او بشناختند و حق او را بدانستند و بعضى از خراج او به دو بخشيدند و مجرى داشتند پس در سنهء سبعين و ثلثمائه [1] به حج رفت و ملك عضد الدوله و تاج الدوله قدر او بشناختند و او را گرامى داشتند و چون حج خانه خدا بگزارد و بمدينه باز آمد بر پسران عمّان خود شفقت نمود و رحمت افزود و ايشان را خلعت و عطا بخشيد پس او را شكر بسيار گفتند پس بجانب قم عزيمت نمود و در ماه ربيع الاخر سنهء احدى و سبعين و ثلثمائه [2] بقم رسيد مردم قم بقدوم او بشارت نمودند و شادى افزودند و بر سر كوچها و محلتها آذينها بستند و صاحب الجليل كافى الكفاة ابو القاسم اسماعيل بن عباد به دو نامهء نبشت و او را بمعاودت از حج خانه خداى تعالى و مراجعت با شهر و منزل خود تهنيت كرد و ابو الحسن موسى بن احمد مردى بس فاضل متواضع و متخلَّق و سهل الجانب بوده است با عنفوان جوانى و حداثت سن نقابت سادات علويه به شهر قم و نواحى قم به دو مفوّض بوده است و قسمات و وظايف و رسوم و مرسومات و مشاهرات سادات آبه و قم و كاشان و خورزن مجموع بدست و اختيار و فرمان او بوده است و عدد ايشان در آن زمان از مردان و طفلان سيصد و سى و يك نفر بوده است و وظيفه هر يك از ايشان در ماهى سى من نان و ده درم نقره بوده است و هر كس از ايشان كه وفات يافته است نام او از كتاب مشاهره طرح كرده‌اند و نام آن كس كه از مادر در وجود آمده است بجاى او نوشته‌اند و ابو الحسن را از ام الولد پسرى بودهء است نام او ابو جعفر محمّد و دخترى ديگر از ام ولدى ، ديگر ابو عبد الله احمد و اين ابو عبد الله در روز شنبه خور ماه مرداد پنج

[1] 370 ،
[2] 371 هجرى ،

220