ابن ابى بكره را از سيستان معزول كرد ، و [ عبيد الله و ] عبّاد بن زياد بن [ ابيه ] برادر او [1] سوى معويّه شد [ ند ] ، معوّيه خراسان عبيد الله بن زياد را داد [ و او برادر خود عبّاد بن زياد را بسيستان فرستاد ] .
آمدن عبّاد بن زياد به سيستان عبّاد بسيستان آمد و هر روز پنجشنبه مظالم كردى و هر حاجتى كه ازو بخواستندى تمام كردى و عطا دادى و نيكوئى كردى بمردمان و اين خبر از پيغمبر ( ص ) هر پنج شنبه روايت كردى ، اللَّهم بارك لأمّتى فى بكورها و اجعل ذلك يوم الخميس .
پس اينجا خليفتى بپاى كرد و خود برفت و بكابل شد ، و زانجا بقندهار شد و سپاه [2] هند پيش آمدند و حربى سخت كردند ، آخر ايزد تعالى مسلمانان را ظفر داد ، و عبّاد آن روز بر استرى حرب همى كرد بنفس خويش ، و زهير بن ذويب العدوى حرب كرد آنجا آن روز چنانك رستم بروزگار خويش همى كرد ، و خانهء پر زر يافتند و غنايمى بزرگ بدست مسلمانان آمد ، و ابن مفرّغ [3] آنجا بود با ايشان بدين غزا ، همه روز عبّاد را و زياد را هجو همى كردى چنين كه اين زمان ياد كنيم :

[1] كذا . . اين عبارت از لفظ ( ضحاك ) ببعد مغشوش است و بايد چنين باشد : « ضحاك را از كوفه و عبيد الله بن ابى بكره را از سيستان معزول كرد و عبيد الله بن زياد و عباد بن زياد بن ابيه برادر او سوى معاويه شدند » چه در كامل مينويسد كه بعد از فوت زياد عبيد الله زياد بنزد معاويه رفته و او خراسان را بوى داد ( كامل ج 3 ص 197 ) .
[2] اصل : سماه .
[3] در اصل « ابن مستقرع » بوده و صحيح « ابن مفرّغ » است و او يزيد بن ربيعة بن مفرّغ الحميرى است و بقولى يزيد بن زياد بن ربيعة بن مفرغ اليحصبى من حمير ، چنان كه ابو الفرج اصفهانى در اغانى آورده : عباد بن زياد در سجستان بسبب سرگرمى بغزو از ابن مفرّغ غافل ماند و ابن مفرّغ ويرا هجوها گفت و داستان او طولانى و شيرينست ( اغانى ج 17 ص 51 - 73 ) ابن اثير هم در كامل ( ج 3 ص 205 ) مختصرى از آن را ذكر كرده است .

95