خلاف آوردند . پس احمد بن ابى الأصبع [1] را برسولى فرستاد از كرمان بسيستان ، تا همه مسلمانى برو مقاطعه كند ، احمد بن ابى الأصبع بسيستان اندر آمد روز آدينه هفت روز گذشته از صفر سنة خمس و سبعين و مائتين ، و عمرو او را كرامت كرد بسيار و بنواخت و كرمان و فارس و خراسان بده بار هزار [2] هزار درم مقاطعه كرد ، و سيستان خود خاص او بود ، و خلعت و لوا و عهد آورده بود او را داد ، و عهد بر مردمان بر خواند و عمرو احمد بن ابى الأصبع را پانصد هزار درم بداد و به نيكوئى بازگردانيد ، و دو بار هزار هزار درم بداد عمرو را [3] از آن مال بدانچه مردمان را اندر سپاه موفق شده بود ، و سبكرى [4] را عمرو ببغداد فرستاد با هديه هاء نيكو نزديك موفق ، و احمد بن ابى الأصبع با او يك جا برفت ، و سبكرى ببغداد رسيد اندر ذى القعده سنة خمس و سبعين و مائتين ، و ببغداد اندر ، موفق فرمان داد تا نام عمرو بر همه علامتها و مطردها [5] و سپرها و در خانها و دكانها

[1] طبرى و كامل : ابى الاصبغ .
[2] در اصل « بده بار هرگز هزار درم » .
[3] از عبارت بعد كه ميگويد : « بدانچه مردمان را اندر سپاه موفق شده بود » معلوم مىشود كه اين مبلغ را بعنوان غرامت جنگ عمرو ليث بموفق داده است ، در اين صورت « عمرو را » صحيح نيست و « راء » زايدست و صحيح « دو هزار هزار درم بداد عمرو از آن مال » - و ضمير « از آن مال » بايستى بمال المقاطعهء ساليانه باز گردد .
[4] سبكرى ، غلام يعقوب ليث صفار بود از اسيران خلج كه ذكر وى يك بار گذشته و اين سبكرى شبيه طغرل كافر نعمت غلام آل سبكتكين است كه خاندان خداوند آن خويش را بخير خير برانداختند و خواهد آمد حديث اين سبكرى بجاى خود در اين كتاب .
[5] علامت و مطرد علمهاى بلند و نيزه هاى كوتاهتريست كه گاهى هم بر پردهء آنها نقوش و اسماء نقش كنند .

246