من نور وجهك تضحى الارض مشرقة * و من بنانك يجرى الماء فى العود باز گفت يا غلام هزار دينار ديگر بده ، و تو بيتى ديگر بگوى ، گفت :
ايضا :
صلَّى لجودك جود النّاس كلَّهم * فصار جودك محراب الأجاويد گفت يا غلام هزار دينار ديگر ، و تو بيتى ديگر بگوى ، گفت :
ايضا :
لو انّ من نوره مثقال خردلة * فى السّود كلَّهم لا بيضّت السّود [1] گفت يا غلام هزار دينار ديگر فرا اوده ، و تو بيتى ديگر بگوى ، غلام گفت : دينار نيز نماند اندر خزينه ، معن گفت بخداى تعالى كه اگر مرا دينار بودى و تو همچنين تا هزار بيت همى گفتى هر بيتى را هزار دينار همى دادمى ، هميشه همچنين بود و مال بجور [2] همى ستدى و بجود همى دادى ، تا بتبذير [3] كردن مال و تدبير كردن بد ، دل بخردان ازو بر شد [4] و از جور كه همى كرد ، تا گروهى از خوارج بيعت كردند بكشتن او بمكابره ، تا معن به بست شد و بدان كوشك شد كه او را همى بنا كردند و بر بام او شد [5] كه شراب خورد ، آن خوارج كه بيعت كشتن او كرده بودند بيرون آمدند هر يكى پشتهء نى به گردن بر نهاده و اندر هر پشته از آن شمشيرى مجرد ، گفتند حاجب را كه ما آن برج خويش تمام كرديم ، حاجب ايشان را منع كرد ، بانگ كردند كه عطاء مير از ما همى دور كنى ؟

[1] در اصل اين مصراع چنين بود : فى السور كلهم لابيضت السرد .
[2] اصل : بحور . . . و بجود
[3] در اصل ( بتدبير ) .
[4] كذا . . . اگر چه ( برشد ) خود معنى ميدهد كه ( برخاست ) ولى محتمل است كه ( پر شد ) يا ( برى ) باشد .
[5] اصل : بام او شد - و لفظ ( بر ) بعدها روى سطر الحاق شده و در زبان پهلوى ( او ) بفتح اول بمعنى ( بر ) است و ( بام او شد ) بمعنى ( بر بام شد ) است .

146