همين اصول و مبادى عالى است كه انفاق - در حديث نبوى - هدف اقتصادى بعثت پيامبران « ع » به شمار آمده است : « ما براى جمع مال مبعوث نشديم ، بلكه براى انفاق مال مبعوث شديم » . [1] آگاهيهايى مهم ( 1 ) - از حديث نبوى ياد شده ، دو امر آشكار مىشود كه هر يك از آن دو اهميّتى بزرگ در تربيت و اعتقاد و تعهّد اجتماعى دارد ، به همان گونه كه هر دو در « فقه اسلام » و فهم درست و فراگير آن ، بويژه از لحاظ « مكتب اقتصادى » ، از موقعيّتى عظيم برخوردار است :
اول : واقعيّت انفاق و رسالت اجتماعى آن است ، چون كلمهء « انفاق » در مقابل كلمهء « جمع » آمده است ، و اين خود مىرساند كه انفاق ، برانداختن عملى جمع مال و انباشتن آن است ، از راه پراكندن مال ميان مردمان و هزينه گذاريها و زمينه سازى براى دسترس داشتن همه به آن .
دوم : رسالت اصلى اقتصاد اسلامى ، يعنى طرد تكاثر و برانگيختن مردم به پراكندن اموال و ديگر امكانات زندگى در ميان همهء افراد و گروههاى اجتماعى ، تا در نتيجه چنان نباشد كه اموال تنها در ميان ثروتمندان به گردش درآيد .
( 2 ) - از اين تعبير : « لم نبعث . . .
( 1 ) مبعوث نشديم » ، چنان مىفهميم كه دعوت كردن به انفاق مال و مبارزهء پىگير بر ضد جمع مال و تكاثر ، جزء رسالت عامّ پيامبران بوده است در تمام تاريخ زندگى آنان ، چرا ؟
چون انفاق ، مال را در خدمت حق و عدل و مردم و ديگر هدفهاى درستى قرار مىدهد كه آرمان پيامبران « ع » تحقّق بخشى به آنهاست ، در

[1] . « مشكاة الانوار » / 183 .

116