حديث 1 النّبيّ « ص » : ينادي مناد كلّ ليلة : . . . اللَّهمّ هب للمنفق خلفا ؛ و ينادي مناد :
اللَّهمّ هب للممسك تلفا . . . [1] ( 1 ) پيامبر « ص » : ندادهنده اى - هر شب - چنين ندا مىدهد : خدايا به انفاقكننده عوض ده ! و منادى ديگرى چنين : خدايا مال بخيل را تلف كن ! . . . 2 النّبيّ « ص » : كلّ معروف صدقة . و ما وقى الرّجل به عرضه فهو صدقة . و ما أنفق المؤمن من نفقة فعلى الله خلفها ضامنا ، إلَّا ما كان من نفقة في بنيان أو معصية . [2] ( 2 ) پيامبر « ص » : هر كار خيرى صدقه است . و مالى كه شخص به وسيلهء آن عرض خود را حفظ كند صدقه است . و آنچه مؤمن خرج كند خدا ضامن است كه جاى آن را پر كند ، مگر آنكه در ساختمانى يا معصيتى مصرف شده باشد . ، اكنون كه پيامبر اكرم « ص » خرجهاى ساختمان را از عوض دادن خدا در مقابل آن خارج دانسته است ، پس بايد صاحبان ساختمانهاى عظيم و كاخهاى سر به فلك كشيده او خانه هاى بزرگ و پر وسعت ، خود آنها را به مستضعفان و فقيران و ناكامان انفاق كنند - بخصوص مقدار زايد آنها را كه بسيار زياد است - تا خدا عوض آنها را به ايشان بدهد ، و ذخيره اى ابدى براى ايشان باشد ؛ و گر نه چيزى از اين ساختمانها جز جاى خوشگذرانى ديگران شدن در دنيا ، و خوارى ديدن در آخرت بهرهء آنان نخواهد شد .

[1] . « مجمع البيان » 8 / 394 .
[2] . « مجمع البيان » 8 / 394 .

688