محمّد ، و من أحبّ محمّدا و آل محمّد ، العفاف و الكفاف . . . [1] پيامبر « ص » - به روايت امام صادق « ع » : خداوندا ! به محمّد و آل محمّد ، و دوستان محمّد و آل محمّد ، عفاف عطا كن و كفاف . ، « عفاف » ، در بعد روحى و اخلاقى ؛ و « كفاف » ، در بعد مادّى و زندگى .
3 - النّبيّ « ص » : من أصبح معافا في جسده ، آمنا في سربه ، عنده قوت يومه ، فكأنّما حيزت له الدّنيا . . . [2] پيامبر « ص » : هر كس تنى سالم و محيطى امن و روزى گذران خويش را داشته باشد ، گويى همهء جهان را دارد . . . 4 - النّبيّ « ص » : ألا ! و إنّ أفضل النّاس عبد أخذ في الدّنيا الكفاف ، و صاحب فيها العفاف . [3] پيامبر « ص » : آگاه باشيد ! با فضيلتترين مردمان بنده اى است كه از دنيا به اندازهء كفاف به دست آورد ، و هماره - در زندگى - عفاف ورزد . 5 - الإمام علي « ع » : من اقتصر على بلغة الكفاف ، فقد انتظم الرّاحة ، و تبوّأ خفض الدّعة . [4]

[1] « اصول كافى » 2 / 140 .
[2] « بحار » 72 / 65 ؛ « امالي » شيخ طوسى 2 / 42 - با كمى اختلاف .
[3] « بحار » 77 / 179 ؛ از كتاب « أعلام الدّين » .
[4] « نهج البلاغه » / 1260 ؛ « عبده » 3 / 242 .

372