او به روى ، و در تشييع جنازهء او حاضر شوى ؛ و چون بدانى كه نيازى دارد ، هر چه زودتر آن را برآورده سازى ، و وادارش نكنى تا از تو درخواست كند ؛ پس چون چنين كنى ، « ولايت ايمانى » خود را با او محكم كرده اى . ، نيز رجوع كنيد به فصل چهل و پنجم ، از اين باب ، بند « ه » [1] ؛ و فصل چهل و ششم ، سخن يحيى بن امّ الطَّويل ، در تذييل دهم ، از تذييلهاى همان فصل [2] .
تذييل ( 3 ) اهميّت تقديم داشتن پيش از سؤال 34 - الإمام الحسن « ع » : . . . و الإعطاء قبل السّؤال من أكبر السّؤدد . [3] امام حسن « ع » : . . . بخشيدن پيش از سؤال ، از بزرگترين بزرگواريهاست . 35 - الإمام السّجّاد « ع » - في دعائه لجيرانه و أوليائه : . . . وفّقهم . . . للأخذ بمحاسن أدبك . . . و العود عليهم [ على المعوزين و المحرومين ] بالجدة و الإفضال ، و إعطاء ما يجب لهم قبل السّؤال . [4] امام سجّاد « ع » - در دعا براى همسايگان و دوستان : ( خداوندا ! ) . . . آنان را

[1] . ( جلد پنجم )
[2] . ( جلد پنجم )
[3] « بحار » 78 / 113 .
[4] « صحيفهء سجاديه » / 177 ( دعاى 26 )

447