توفيق آن ده . . . كه به آداب نيكوى تو خويگر شوند . . . و ( به نيازمندان و ناكامان ) ، همه گونه كمك رسانند ، و آنچه را كه لازم دارند پيش از سؤال در اختيارشان قرار دهند . . . ، شايد اهميّت بخشيدن مال به فقيران و نيازمندان ، پيش از اينكه درخواست كنند و بر چهره شان خوارى سؤال مشاهده شود ، امر پوشيده اى نباشد ، چه از اين طريق ، كرامت انسانى و شخصيّت اجتماعى آنان محفوظ مىماند ، و اعتماد به نفسشان از ميان نمىرود ، و بر مبانى اعتقادى خويش پايدار مىمانند .
تذييل ( 4 ) فضيلت اظهار بىنيازى 36 - الإمام علي « ع » : استغن عمّن شئت و كن نظيره . . . [1] امام على « ع » : از هر كه خواهى ( هر كس ) ، بىنياز شو و همتاى او باش . . . 37 - الامام علي « ع » - فيما رواه الامام الصّادق « ع » : كان أمير المؤمنين « ع » يقول : ليجتمع في قلبك الافتقار إلى النّاس و الاستغناء عنهم ، فيكون افتقارك إليهم في لين كلامك و حسن بشرك . و يكون استغناؤك عنهم في نزاهة عرضك و بقاء عزّك . [2]

[1] « غرر الحكم » / 61 .
[2] « كافى » 2 / 149 .

448