نام کتاب : منابع فقه ( فارسي ) نویسنده : محمد تقي جعفري جلد : 1 صفحه : 85
( الغدير - ج 8 - ص 335 - 356 ) و از جمله در صفحه 351 چنين آمده است : « روزى ابا ذر به مجلس عثمان آمد . عثمان گفت : آيا كسى كه زكات مالش را پرداخته است باز هم حقى براى ديگران در آن هست ؟ كعب الاحبار گفت : نه . . ابا ذر مشتى به سينهء كعب كوفت و گفت اى يهودىزاده دروغ مىگويى ! آنگاه اين آيه را خواند : * ( لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلائِكَةِ وَالْكِتابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمالَ عَلى حُبِّه ذَوِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ) * . [1] دليل سوم : دليل بسيار روشنى بر اين مطلب ، كارى است كه خود امير المؤمنين على ( ع ) در دوران زمامدارى خود انجام دادهاند : محمد بن مسلم و زرارة از هر دو امام ( امام باقر و امام صادق ع ) نقل مىكنند كه امير المؤمنين براى اسبهايى كه به