بعضى از آن بعضى ديگر را مطهّر است و ظاهرش آنست كه خاك پاكى كه بر خاك نجس اندازد پاك مىشود و صريح اين احاديث نيز دلالت بر آن مىكند مثل صحيحه حلبى كه خواهد آمد بلفظ تطهير و صحيحه عبد الله بن سنان كه حضرت ( ص ) فرمودند كه هر گاه خواهى بيت الخلا را مسجد كنى آن مقدار خاك بر او بريز كه نجاسات مخفى شود پس بتحقيق كه آن را مطهّر است إن شاء الله .
و در حديث كالصحيح مسعده كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر گاه آن قدر خاك بريزند كه نجاسات را به پوشاند و بوى آن زايل شود باكى نيست كه مسجد بسازند زيرا كه خاك تطهير آن مىدهد و سنت بر اين جارى شده است .
و در حديث كالصحيح ديگر از آن حضرت صلوات الله عليه وارد شده است در اين سؤال كه هر گاه آن مقدار خاك بريزند كه به پوشاند نجاسات را پس آن أشد تطهيرا است .
و در حديث كالصحيح ديگر از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه باكى نيست كه بيت الخلا را مسجد كنند و اگر اين خاك مطهر نباشد نيز ضرر ندارد بنا بر آن كه الحال علم نداريم كه از خاك نجس چيزى مانده است يا آن كه هر گاه مسجد كنند بعد از آن نمىبايد آن را نجس كردن آن چه پيشتر نجس شده باشد ضرر ندارد چنان كه شيخ تسترى طاب ثراه مىفرمودند و ظاهر احاديث بسيار اينست كه همين كافى است كه خاك نجس را بحسب ظن خود بر دارد و اين دقتها وسواس است و اگر راه وسواس باز شود گوشت نمىتوان خورد زيرا كه چربى گوشت در دكان قصاب بىدغدغه نجس مىشود و چربى بمنزله آب مضافست كه قابل تطهير نيست مثل روغن و قطع نظر از چربى گوشت دستى كه بر آن مىمالند كه ازاله نجاست آن كند دست چرب مىشود و تا چربى دارد نه چربى قابل تطهير است و نه دست به اعتبار حايل بودن چربى از رسيدن آب

258