و در حديث موثق از حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه آب دهان در مسجد انداختن خطيئه و گناه است و كفاره آن دفن آن است كه خاكى بر روى او كنند و در چهار صد كلمه حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه مذكور است كه آب دهان را به جانب قبله نيندازد پس اگر كسى از روى فراموشى بيندازد از آن استغفار كند از حق سبحانه و تعالى و اينها محمول بر استجاب و كراهت است چون احاديث صحيحه بر جواز عدم وجوب دفن وارد شده است .
< صفحة فارغة > [ نظافت مسجد ] < / صفحة فارغة > ( وقال رسول الله صلَّى الله عليه و آله من كنس المسجد يوم الخميس و ليلة الجمعة فاخرج منه من التّراب ما يذرّ فى العين غفر الله تعالى له ) و به اسانيد متكثره از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله منقول است كه هر كه بروبد مسجد را در روز پنجشنبه يا شب جمعه از جهة پاكيزه بودن در روز جمعه على الظاهر و از آنجا آن قدر خاك بدر برد كه به مقدار داروئى باشد كه در چشم پاشند و در بعضى از نسخ و در كتب قديمه ثواب الاعمال و غيره يذرى است به همان معنى حق سبحانه و تعالى گناهان او را بيامرزند و از اين حديث ظاهر مىشود كه خاك رو به مسجد را بيرون توان برد هر چند مظنون آن باشد كه از خاك مسجد داخل آن شده باشد و چون در اخبار كثيره وارد شده است كه سنگ ريزه و خاك مسجد را بيرون نبرند حمل مىتوان كرد بر آن كه بوريا يا گليم مسجد را اگر بروبند بيرون توان برد و اگر مظنون باشد كه خاك مسجد داخل آن شده است ظاهرا توان بيرون برد اگر چه احوط آنست كه اگر گوى در مسجد باشد داخل آن گو كنند و همچنين اگر در مسجدى ديگر گوى باشد در آنجا كنند به غير مسجد نريزند و الله تعالى يعلم .

249