مشعر و منى و مستند اين قول بر اين بنده ظاهر نيست عمده اينست كه مجرد ديوار دلالت بر مسجديت ندارد با آن كه آثار مسجديت در آن نيست بلكه خلافش هست كه آن ذبح انعام است و وجه ديگر آن كه بر تقدير مسجديت ممكن نيست ازاله چنان كه در مسجد الحرام نيز ممكن نيست بلكه اگر كسى متعرض آن شود به او ضرر مىرسد خصوصا عجم كه نزد ايشان متهمند به رفض پس حضرت فرمودند كه ملاحظه كن كه نمازت در مسجدى واقع شود كه در زمان آن حضرت مسجد بوده است و اگر توانى چنان كن تا در منائى همه نمازها را در آنجا به جا آورى و در نماز روز دغدغه نيست و الحال در شبها نسبت به عجمان خوف كشتن هست چنان كه ديديم كه كشتند شخصى را پس به درستى كه هزار پيغمبر در آنجا نماز گذارده‌اند و چرا آن مسجد را خيف مىگويند زيرا كه عرب هر كنار وادى كه بلند باشد خيف مىگويند و اين مسجد چنين است زيرا كه در كنار راه واقع است و اگر سيلى در مشعر به همرسد يا در منى همه از اينجا روانه ابطح مىشود و آن كه در حديث وارد شده است كه هزار پيغمبر در آن نماز كرده‌اند و در حديث سابق بود كه هفتصد پيغمبر نماز كرده‌اند با آن كه اين حديث اصح است حمل مىتوان كرد آن حديث را بر اين حديث چون هر گاه هزار پيغمبر نماز كرده باشند هفتصد نيز كرده‌اند و ممكن است كه لفظ هزار و هفتصد نيز كرده‌اند كنايه از كثرت باشد و خصوص عدد مراد نباشد و الله يعلم و اين اخبار در فضايل حج نيز مذكور خواهد شد .
< صفحة فارغة > [ نماز در مسجد كوفه ] < / صفحة فارغة > ( وقال الصّادق صلوات الله عليه حدّ مسجد الكوفة اخر السّرّاجين خطَّة ادم عليه السّلام و انا اكره ان ادخله راكبا قيل له فمن غيره عن خطَّته قال امّا اوّل ذلك فالطَّوفان فى زمن نوح عليه السّلام ثمّ غيّره اصحاب كسرى و النّعمان ثمّ غيّره زياد بن ابى سفيان ) و منقول

229