وارد شده است و محمولست بر آن كه اهتمام بشأن دو ركعت آن بيشتر است و دو ركعت ديگر را از جهت عذر ترك مىتوان كرد .
و همچنين در اخبار بسيار وارد شده است و تيره را ذكر نكرده‌اند و ظاهر مىشود كه اهتمام به شان آن كمتر است يا آن كه اگر اهتمام به شان آن باشد به سبب بدليت نماز وتر است نه آن كه نافله خفتن باشد و گذشت كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله كه به جا نمىآوردند سبب اين بود كه حضرت به وحى مىدانستند كه نماز وتر را خواهند كرد و چون نماز وتر بر آن حضرت واجب بود و خواب و بيدارى آن حضرت يكسان بود و معصوم بودند ترك آن محال بود از آن حضرت بنا بر اين و تيره در اين حديث نيز وارد نشده است و آن كه وارد شده است در اين خبر كه آن حضرت بعد از نماز خفتن نماز نمىكردند تا نصف شب و در احاديث صحيحه نيز وارد شده است كه حضرت سيّد المرسلين و حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليهما بعد از نماز خفتن نماز نمىكردند تا نصف شب ممكن است كه مراد نفى نماز سنت باشد نه تطوع چون احاديث بسيار دلالت مىكند بر آن كه حضرات رسول خدا و ائمه هدى صلوات الله عليهم هر شب يا هر شبانه رور هزار ركعت نماز مىكردند از تطوع و محتمل است كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله به سبب پيرى ترك فرموده باشند يا از جهت تاسّى امّت كه مبادا توهّم كنند كه واجبست و همه كس اهتمام به آن داشته باشد و از همه كارى باز مانند و نظام نوع انسانى بر هم خورد بنا بر اين است كه حضرت سيّد المرسلين عسل و گندم و گوشت و امثال اينها مىخوردند و مشهور است در اخبار كه حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه به سبب اشتغال به رياضات ترك اينها مىفرمودند چنان كه خواهد آمد إن شاء الله تعالى .
و آن كه واقع است كه حضرت بعد از نصف شب هشت ركعت

205