دلالت كند بر آن كه بهتر اين باشد كه نوافل را طول دهد و دعاها بخواند تا دو قدم بگذرد و در تابستان دو قدم قريب به يك ساعت نجومى مىگذرد و در زمستان قريب به نيم ساعت مىشود و اشعارى دارد به آن كه حق سبحانه و تعالى طول و قصر نوافل را بحسب طول و قصر ايّام مقرّر فرموده است و ظاهر مىشود كه دو ركعت نافله بعد از ظهر متعلق است به ظهر و دو ركعت ديگر متعلق است به عصر .
چنان كه احاديث بسيار بر اين معنى دلالت دارد و در بعضى از اخبار هشت ركعت منقسم مىشود به آن كه چهار ركعت را بعد از ظهر به جا آورند و چهار ركعت را قبل از عصر و از اخبار بسيار ظاهر مىشود كه اهتمام به اين چهار ركعت بيشتر از چهار ركعت ديگر است و چهار ركعت را ترك نمىبايد كرد و چهار ركعت ديگر را اگر شغلى داشته باشد ترك مىتواند كرد و دور نيست كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله به سبب شيوخت ترك نموده باشند بر تقدير صحّت حديث بحسب واقع و ظاهر مىشود از اخبار بسيار كه اگر چهار ركعت كند دو ركعت را بعد از ظهر به جا بياورد و دو ركعت ديگر را در قدم چهارم به جا آورد كه در اول قدم پنجم متوجّه نماز عصر شود و همچنين اگر هشت ركعت كند چهار ركعت را بعد از ظهر به جا آورد و چهار ركعت ديگر را در قدم چهارم به جا آورد و احتياط در دو ركعت يا چهار ركعت بعد از ظهر مثل سابق است به آن كه قصد نافله كند اعم از آن كه از جهت ظهر باشد يا از جهت عصر و احوط آنست كه بىعذرى ترك هشت ركعت نكند .
چون احاديث صحيحه متواتره وارد شده است كه مجموع نماز فريضه و نافله پنجاه و يك ركعت است و همچنين احاديث بسيار در نافله شام وارد شده است كه چهار ركعت را ترك نكنند در سفر و حضر و احاديث دو ركعت نيز

204