و شرايط آن خود را معذور نداند و همين بس است در فضايل آن كه سيّد الواصلين و العارفين و المحبين و المرسلين صلَّى الله عليه و آله مىفرمايد كه قرة العين و روشنايى چشم من در نماز است و همين كه آن حضرت صلَّى الله عليه و آله حسب الامر الهى مشغول خلايق مىشدند ساعتى مىفرمودند كه « ارحنا يا بلال » يعنى زود باش و بانگ بگو تا از همه غمى راحت يابيم يا آن كه به راحت خود كه نماز است مشغول شويم نمىبينى كه حق سبحانه هيچ عبادتى را آن مقدار مبالغه نفرموده است كه نماز را فرموده است .
و در احاديث صحيحه از حضرت سيّد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات الله عليهم وارد شده است كه فرمودند كه نيست چيزى ميانه مسلمان و ميان كفر او مگر آن كه ترك كند نماز واجب را يا تهاون و سستى كند يا نماز بىاعتبار باشد نزد او و به جا نياورد و به عبارتى ديگر نيست ميان كفر و ايمان مگر ترك نماز و اين عبارت يك احتمالش آنست كه ترك صلاة كفر است و احتمال ديگر آن كه ترك نماز واسطه ايست ميان ايمان و كفر كه از ايمان بيرون رفته و داخل در كفر نشده است اگر چه نزديك بكفر شده است و معنى اول اظهر است خصوصا در حديث اول .

136