إسم الكتاب : لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) ( عدد الصفحات : 715)

حاجاتست .
چنان كه در احاديث صحيحه وارد شده است از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه چون مطلبى داشته باشى اوّل حمد و ثناى الهى به جا آور ، و صلوات بر محمّد و آل او بفرست ، و بعد از آن اعتراف به گناهان خود بكن ، و بعد از آن حاجت خود را بطلب ، و اگر حاجت نطلبند اينها طلب حاجتست ، و چون در افتتاح به تصانيف مطلوب اختتام آنست هر چند طلب ننمايند خطبه مشتمله بر اينها سبب اختتام آنست . و مصنف را سهوى واقع شده است كه صلوات كه اهم مطالب است در خطبه ذكر نكرده است ، و ممكن است كه از نساخ سهو شده باشد ، و همچنين شهادتين ، و ليكن اشعارى به آن نموده است كه :
( واشهدك انّي مقرّ بوحدانيّتك ) يعنى ترا گواه مىگيرم بر خود كه اقرار مىكنم به وحدانيت تو ، و اقرار به وحدانيت مفاد كلمهء اولى از شهادتين است ، و كلمه اولى بدون ثانيه تمام نيست پس اشاره بهر دو در ضمن اين اقرار نموده است ، و وحدانيت الهى آنست كه حق سبحانه و تعالى را واحد من جميع الوجوه داند در ذات و صفات ، بانكه صفات ذاتيه الهى را عين ذات داند ، و ذات الهى را عين وجودش داند ، و وجودش را عين وجوب وجود داند .
چنان كه در اخبار متواتره از ائمه هدى صلوات الله عليهم وارد شده است و منقول است كه روزى در جنگ جمل اعرابى به خدمت حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه آمد و عرض نمود كه آيا مىگويى كه الله تعالى واحد است ؟
اصحاب حضرت همه رو به اعرابى كردند كه اينجا چه وقت اين سؤال است و همه گرفتار جنگند و حضرت پريشان خاطر است . حضرت فرمود كه بگذاريد او را كه هر چه خواهد سؤال كند كه مطلب اعرابى همين مطلوب است كه ما از اين قوم داريم ، و غرض ما از اين جنگ آنست كه ايشان را به وحدانيت الهى باز گردانيم چون خروج بر امام زمان شركست ، پس حضرت فرمودند كه اى

149