مقدّمه مؤلَّف آخوند محمد إسماعيل بن حسين بن محمد رضا مازندرانى أصفهاني ، معروف به ملا إسماعيل خواجوئى و فاضل خواجوئى از عالمان موفق و پر تأليف سدهء دوازدهم هجرى است . فوائد رجاليه ، شرح أربعين حديث ، ذريعة النجاة ، شرح دعاى صباح ، جامع الشتات و رساله هاى متعدد فقهى و كلامي ، از تأليفات اوست . مدرس خيابانى در وصف أو مىنويسد : ملا إسماعيل خواجوئى عالمي است جامع و حكيمى است بارع ، متكلَّم ، زاهد ، عابد ، خبير ، بصير ، از أكابر فقها و متكلَّمين اماميهء عهد نادرى كه به حسن اخلاق و عزّت نفس و اخلاق ائمّهء هدى و عدم اعتنا به أكابر و اغنيا و عمل به سنن نبويه ، موصوف ، و مستجاب الدعوة بود . [1] شرح آثار و أحوال خواجوئى در منابع زير آمده است : روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 296 - 307 ؛ الإجازة الكبيرة ، ص 98 - 101 ؛ الكواكب المنتشرة ، ص 62 - 64 ؛ فهرست كتب خطى كتابخانه هاى أصفهان ، ج 1 ، ص 149 .