پس شش را كه مقسوم عليه بود بر همين دو كه باقي مانده بود قسمت كرديم چيزي نماند و اين دو فاني كننده است هم بيست را و هم شش را پس آن مقسوم عليه اخير در جميع امثله توافق فاني كننده عددين است و همين عدد ثالث را كه مفنى عددين است وفق مىنامند و توافق عددين در كسر همين عدد است كه آن را جزء وفق مىگويند مثلا فاني كننده شش و هشت دو است پس شش و هشت موافق مىباشند در نصفي كه دو مخرج اوست و چون لا محاله اين كسر در هر دو اين عدد هست لهذا آن دو را متوافقان و متشاركان مىگويند و بعبارة اخرى اين دو عدد متوافقند در كمتر كسر آن عدد ثالث پس اگر چند كسر داشته باشد همان اقل معتبر است و گاهى اطلاق وفق مىكنند و همان كسر عدد ثالث را مىخواهند شيخ در خلاصه مىفرمايد و الكسر الذي هو مخرجه وفقهما و اين انسب است به معناى وفق و بالجمله اگر عدد مفنى عددين دو باشد توافق بنصف است و اگر سه باشد بثلث و اگر چهار باشد به ربع است چنانكه

61