صحاح است كه در زمان سابق اوقيه چهل درهم بود و لكن الحال كه متعارف بين النّاس است ده درهم و پنج سبع درهم است و مراد به اوقيه در تفسير رطل همان چهل درهم است چنانكه در قاموس در لغت رطل تصريح كرده است كه رطل دوازده اوقيه است و اوقيه چهل درهم است و چون دوازده را در چهل ضرب كني چهار صد و هشتاد حاصل مىشود پس رطل بغدادي چهار صد و هشتاد درهم مىشود و سيصد و سى و شش مثقال شرعى مىشود زيرا كه سه عشر كه از چهار صد و هشتاد كم كني همين مىشود و چون ربع از سيصد و سى و شش كم كني كه عبارت است از هشتاد و چهار مثقال صيرفى پس رطل بغدادي دويست و پنجاه و دو مثقال صيرفى مىشود و طريحى ره در مجمع از مصباح نقل مىكند كه قال الفقهاء و اذا اطلق الرطل فى الفروع فالمراد رطل بغداد و مراد از اطلاق رطل آنست كه او را مقيّد به مكي و مدنى و عراقي نكنند و مرحوم شيخ بهائي ره در رساله منفرده كه در تحقيق كر نوشته است مىفرمايد كه دائر در السنه علماء

112